Sacro Bosco
Sacro Bosco jest usytuowany w zalesionej kotlinie poniżej miejscowości Bomarzo, niedaleko od Viterbo, na północ od Rzymu.

Ogród powstał w drugiej połowie XVI wieku jako dzieło architekta Pirro Ligorio (który zaprojektował również m.in. Villa d’Este) na zlecenia i w oparciu o ogólną inspirację ówczesnego właściciela, którym był Pier Francesco Orsini, znany jako Vicino, książę Bomarzo.

W odróżnieniu od innych ogrodów renesansowych, ogród ten nie opiera się na geometrycznym układzie, brak w nim charakterystycznych renesansowych parterów bukszpanowych, szpalerów czy rabat kwiatowych. Nie ma również żadnego pałacu lub innego większego budynku mieszkalnego lub nawet budowli użytkowej.

Ogród ten jest unikatowy i szczególny. Już zaraz po przekroczeniu ozdobnej bramy wejściowej odwiedzającego witają dwa sfinksy, aby za chwilę stanąć naprzeciw monstrum, będącego wyobrażeniem Proteusa. Im dalej zwiedzający zagłębia się w kręte, pozornie chaotyczne alejki ogrodu, tym więcej napotyka niezwykłych postaci. Najbardziej znane to słoń z wieżą, walczący smok, Neptun, Orc (jeszcze jeden potwór z miejscem odpoczynku ogrodnika w otwartej paszczy) czy też śpiąca Ariadna w tzw. górnym ogrodzie, jak i walczący giganci czy olbrzymi żółw w dolnym ogrodzie. Jest też krzywy dom, który może przyprawić o zawrót głowy zwiedzającego. Większość tych rzeźb nawiązuje do postaci mitologicznych, liczne są również dzikie zwierzęta, szczególnie niedźwiedzie będące herbowym zwierzęciem Orsinich.

Ogród zawiera niewiele budowli, prócz wspomnianego już krzywego domu, najbardziej zauważalne jest Tempietto, usytuowane na skraju słonecznej polany a wzniesione na pamiątkę księżnej, zmarłej jeszcze przed rozpoczęciem prac nad tym ogrodem.

W przeszłości istotną rolę odgrywały instalacje wodne, obecnie prawie niewidoczne w ogrodzie, ich szczątkowa forma jest obecna pod postacią zaledwie kilku fontann, np. Pegaza czy Żółwia lub Syren. Jednak prowadzone od jakiegoś czasu prace restauracyjne wykazały wcześniejszą obecność w tym ogrodzie rozległej podziemnej instalacji wodnej.

Po śmierci właściciela ogród popadł w zapomnienie i ruinę. Dopiero w drugiej połowie XX wieku nowy właściciel Giovanni Bettini, po gruntownej restauracji, udostępnił ogród zwiedzającym.




×
Wejście
Sfinks
Proteus
Walczący giganci
Żółw
Wieloryb
Fontanna Pegaza
Śpiąca Ariadna
Sacro Bosco
Erynia i lwy
Echidna
Heraldyczny niedźwiedź
Nimfeum
Teatr
Teatr
Krzywy Dom
Krzywy Dom
Górny ogród
Smok
Słoń
Górny ogród
Ork
Neptun
Proserpina
Sacro Bosco
Ławka etruska
Rotunda
Tempietto
Tempietto